Geçen gün adliye önünde onlarca kişiden oluşan bir grup gördüm. Ellerindeki dövizlerle bir şeyleri protesto ettikleri belliydi. Araçla geçtiğimden anlık olarak başörtülü ve pardösülü oldukları gözüme ilişti. Beynimde birden tarihi bir yolculuk yaptım. Aklıma ilk gelen sorular ve cevapları;
Acaba başörtüsü yasağını mı protesto ediyorlardı?
Cevap: Hayır. Başörtüsü yasağı okullarda, hastanelerde, üniversitelerde, hatta mecliste dahi çözülmüştü. Herhangi bir engel yoktu.
Katsayı problemi mi vardı?
Cevap: Hayır. İmam Hatiplerin önüne engel koymak için yıllarca bütün meslek liseliler mağdur edilerek kalifiye elemanların yetişmesine engel olunmuştu. Bu sorun da Ak Parti iktidarında çözüme kavuşturulmuştu.
İslam coğrafyasında akan kanın sorumluları mı protesto ediliyordu?
Cevap: Hayır. Öyle bir şey olsaydı orada onlarca değil; yüzlerce, hatta binlerce kişi toplanmış olurdu.
Bu ve bu gibi onlarca soru döndü zihnimden ve bir türlü bulamadım cevabını. Fakat merak ettiğimden çarşıda çay ocağında sohbet esnasında arkadaşlara o grubu sordum. Arkadaşların cevabı bir hayli ilginçti. Çünkü o grub paralel medyaya yapılan baskınları ve tutuklamaları protesto etmek için toplanmıştı. İlk anda çok şaşırdım. Sonrasında ise hizmet adına her türlü eylemin mübah olduğu geldi aklıma.
Şaşırdım. Çünkü; bu grup alanlara, meydanlara yabancı bir gruptu. Bu güne kadar hiçbir zaman ellerine döviz alıp, slogan atmamışlardı.
Şaşırdım. Çünkü: bu grup sorunların meydanlarda slogan atarak çözülemeyeceğini iddia ediyorlardı.
Oh Olsun! diyesi geliyor insanın. Çünkü, başörtülü bacılarımız okullardan atılırken, milletin vekili meclisten atılırken onlar bu zihniyete şefaatçi olacaklarını söylüyorlardı. Çünkü, muhafazakar görünen bu grup, katsayı mağdurları acımasızca ezilirken tek kelime etmiyorlardı. Afganistanda, Irakta, Suriyede, Doğu Türkistanda, Filistinde Müslüman kardeşlerimiz öldürülürken tek bir kelime etmemişlerdi. Aksine Gazzede mücadele eden grupları, Siyonist İsrail zihniyeti gibi terörist olarak sunmuşlardı haber bültenlerinden. Sabra ve Şatilla kasabı olarak anılan Ariel Şaron’un ölümünü “çığır açan lider” olarak vermişlerdi internet sitelerinden. Fakat Müslümanların içinin acıdığını düşünmüyorlardı.
Yıllarca Müslüman toplumun hassasiyetlerine sus pus kesilen bu grup; 2 şaklaban, şovmen gazetecinin gözaltına alınması karşısında sokaklara inmişlerdi. Ve bu medya baronlarının dış mihrakların talimatlarıyla ülkemizde kaos ortamı oluşturmaya çalıştıkları iddia edilmişken. Yıllarca gazete ve televizyonlardan ülkemizin hukuk devleti olduğunu, mahkeme sonucunun beklenilmesi gerektiğini ve kararlara saygı duyulması gerektiğini söyleyenler! N e oldu da böyle çark ettiniz? Ama farkında mısınız? Muhafazakar yüzlerce Sivil Toplum Kuruluşunun ve dini cemaatlerin bulunduğu ülkemizde size inanan ve destek veren tek bir grup dahi yok! Her şey affedilir. Fakat vatana ihanet asla!
Eeeee ne demişti Ziya Paşa. “Zulm İle Âbad Olanın, Âhiri Berbâd Olur!”
